تبلیغات

مرکز اطلاع رسانی امام مهدی ارواحنا فداه - رجعت در اندیشه شیعی

 

 

 

 

 

iconبخش ها

پیامبر اکرم (ص)
حضرت علی (ع)
حضرت زهر ا (س)
امام حسن مجتبی(ع)
امام حسین (ع)
امام سجاد (ع)
امام محمد باقر (ع)
امام جعفر صادق (ع)
امام موسی کاظم (ع)
امام علی بن موسی الرضا(ع)
امام محمد تقی(ع)
امام علی النقی(ع)
امام حسن عسکری (ع)
امام مهدی عج الله تعالی فرجه 1
امام مهدی عج الله تعالی فرجه 2
حضرت ابوالفضل عباس(ع)
حضرت زینب (س)
حضرت علی اکبر (ع)
حضرت رقیه (س)
حضرت معصومه (س)
پوستر های مذهبی
زندگینامه
مقالات
پرسش و پاسخ
شناخت نامه
احادیث
انتظار
معجزات
داستانها وحکایت های اموزنده
مفاتیح الجنان
نهج البلاغه
صحیفه سجادیه
ماه مبارک رمضان ۱۳۸۶
ویژه برنامه های محرم(۸۶)

iconبخشها

iconجستجو

iconآرشیو

مهر 1390
اردیبهشت 1390
اسفند 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
فروردین 1389
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386

همه آرشیوها

iconمطالب اخیر

رجعت در اندیشه شیعی
رسالت انسان منتظر
تساهل و تسامح و حکومت مصلح
روایات در رابطه با روش داوری آن حضرت
ایجاد وحشت در دل دشمنان
فتنه گری سفیانی
عنایت مولا و رسوایی دشمن
حقوق امام زمان(ع)
مبانی فکری و کارنامه ننگین فرقه ضاله وهابیت
بنیانگذاران عقائد وهابیت
فرقه وهابیت چگونه به وجود آمد وعقایدش چیست؟
فتوای مفتی سعودی در تخریب گلدسته‌های عسگریین(ع) نقش داشته است
نقدی بر شبهات وهابیت
چگونگی پیدایش وهابیت و دلیل خطرناک بودن آن
افشای ماهیت وهابیت در گفت و گو با عصام العماد
پشت پرده وهابیت
چرا وهابیت؟
جنایات وهابیت
مداحی حاج محمود کریمی شب چهارم محرم 1389
دانلود مداحی حاج محمود کریمی شب سوم محرم 1389

لیست آخرین پستها

iconصفحات

وظایف كلى شیعیان در دوره غیبت امام معصوم،علیه السلام

iconتصاویر تصادفی

 

 

 

icon رجعت در اندیشه شیعی


رجـعـت یـکی از مسائل پیچیده مربوط به دوران ظهور حضرت مهدی (عج) است،بر اساس این عـقـیـده گروهی از مومنین به این جهان بازمی گردند تا ظهور دولت حق را مشاهده کنند و از شـکـوفـایـی آن لذت ببرند، و نیز گروهی از منافقین بازگردانده می شوند تا کیفر دنیوی اعمال ناشایست خویش را بچشند.
رجعت یکی از عقاید ویژه مذهب تشیع است که از دیرباز، شیعه امامیه بر آن بوده اند و بدان معروف گـشـتـه انـد و بـه واسطه اعتقاد به آن مورد طعن دشمنان قرارگرفته اند، بحثها و گفتگوهای فراوانی در این باره میان بزرگان شیعه و مخالفین آنهارخ داده که تاریخ آن را ثبت و ضبط نموده است. [1]  در این زمینه روایات بسیاری از خاندان نبوت به دست ما رسیده است.
طبق گفته علامه مجلسی نـزدیـک بـه دویـسـت روایـت در این باب وجود دارد، وی بیشتر آنها رادر کتاب بحارالانوار باب رجعت گرد آورده است. [2]  در قرآن مواردی وجود دارد که امکان رجعت را در این امت به ثبوت می رساند.
براساس قرآن کریم گروههایی با افرادی پس از مرگ زنده شده و تا مدتی به حیات مجدد خود ادامه داده اند.
در ادامه مقاله به این موارد اشاره خواهیم کرد.


البته اغلب این شواهد صرفا امکان قضیه را می رساند، ولی دو مورد در قرآن کریم صراحتارجعت اشاره دارد: در سوره نمل می خوانیم: ویوم نحشر من کل امه فوجا ممن یکذب بیاتنا (النمل، 27: 83).
روزی خواهد آمد که از هر گروهی دسته ای را برمی انگیزیم، از کسانی که آیات ما رامورد تکذیب قرار می دهند.
ایـن آیه صراحت دارد که دسته هایی از ستمکاران برانگیخته می شوند، نه همه آنها،و منظور از آن برانگیخته شدن در روز قیامت نیست، چون حشر قیامت، رستاخیزی همگانی است: وحشرناهم فلم نغادر منهم احدا (الکهف، 18: 47) آنها را برانگیختیم، هیچ کس را فروگذار ننمودیم و نیز در قرآن کریم آمده است: وکل اتوه داخرین همه نزد او آیند، در حالی که خوار و زبونند.
و همچنین آیه ربنا امتنا اثنتین و احییتنا اثنتین دلالت بر رجعت دارد، زیرا از دومرگ و دو زنده شدن خبر می دهد، میراندن نخست، پس از حیات نخست، ومیراندن دوم، پس از حیات در رجعت.
آرا دانشمندان شیعه درباره رجعت شیخ ابوجعفر صدوق (متوفای 381 ه ق) در کتاب اعتقادات می گوید: عقیده ما درباره رجعت آن است که آن را حق می دانیم...
سـپـس شواهدی را بر امکان آن، از قرآن ارائه می کند و به داستان گروهی که از دیارخود بیرون شـدند تا به گمان خود، خود را از خطر مرگ (طاعون) رهایی دهند، امافرمان مرگ آنان رسید، و سپس زنده گردیدند اشاره می کند.
(البقره، 2: 243) و نـیـز به داستان مردن و زنده شدن عزیز اشارت دارد، که در آیه 259 همان سوره آمده است، و هـمـچـنـین به زنده شدن قوم موسی (ع) پس از آنکه صاعقه آنان رافراگرفت (البقره، 2: 56) و اصـحـاب کـهـف کـه زنده شدند و سپس به جایگاه خودبازگشتند (الکهف، 18: 18 تا 25) اشاره می کند.
پس از آن اضافه می کند: رجعت در امم سالفه نیز واقع گردیده و در این امت نیز واقع می گردد، چـنـانکه از پیغمبر اکرم (ص) روایت شده: هرآنچه در امتهای گذشته انجام گرفته، در این امت نیز انجام می گیرد.
صدوق به این آیات قرآنی نیز استدلال می کند: ویوم نحشر من کل امه فوجا ممن یکذب بیاتنا وحشرناهم فلم نغادر منهم احدا پـایـه اسـتدلال با قرآن درباره امکان و وقوع رجعت، بر همین اساس استوار است،چنانکه خواهیم آورد.
شیخ ابوعبداللّه مفید (متوفای 413 ه ق) در جواب پرسش از مساله رجعت می گوید: خـداونـد، پـیـش از روز رستاخیز، گروهی از این امت را بازمی گرداند و عقیده به رجعت یکی از ویـژگیهای مذهب اهل بیت به شمار می رود.. خداوند از روزرستاخیز بزرگ خبر داده: همگی را بـرمـی انگیزیم و هیچ کس را فروگذار نمی کنیم وحشرناهم فلم نغادر منهم احدا... ولی درباره رجعت می گوید: از هر گروهی دسته ای را برمی انگیزیم ویوم نحشر من کل امه فوجا. پس، چنانکه خداوند خبر داده دو رستاخیز اکبر و اصغر داریم...
و نـیـز خـداونـد از سـتـمـکاران گزارش می دهد که در روز قیامت گویند: خداوندا، دو بارما را میراندی و دو بار ما را زنده گردانیدی ربنا امتنا اثنتین و احییتنا اثنتین.
گروه ستمکاران از دو مرگ و دو زندگی سخن می گویند: آنها در این جهان بوده،می میرند و در رجعت زنده شده سپس می میرند، و برای روز رستاخیز زنده می گردند.
.. پس دو بار میرانده شده و دو بار زنده گردیده اند. ولی دیگران در تفسیر آیه دچار اشکال گردیده اند، زیرا مرگ نخست را پیش اززندگی این جهان گفته اند، در صورتی که نبود پیش از بود را میراندن نمی گویند. [3]  سید مرتضی، علم الهدی (متوفای 436 ه ق) درباره حقیقت رجعت می گوید: آنـچـه شـیعه امامیه برآنند، آن است که خداوند، در موقع ظهور حضرت مهدی (عج)گروهی از مـومـنـان را برمی انگیزد تا از ظهور دولت حق بهره برده و به نصرت و یاری آن نائل گردند و نیز گروهی از دشمنان را برگردانده تا از آنان انتقام گرفته شود، ومومنان از آن لذت ببرند.
دلیل بر صحت این گفتار، همانا امکان آن و مقدور بودن آن برای خداوند است، زیراامری ممتنع و مستحیل نیست، چنانکه گروهی از مخالفین آن را مستحیل دانسته اند.
پس هرگاه، مساله رجعت امری ممکن باشد، دلیل بر اثبات آن، اجماع شیعه امامیه و اتفاق آرا آنان بر این مساله است.
و اتفاق آرا شیعه حکایت از رای معصوم دارد که هر آینه حق و صواب است.
البته، رجعت، با مساله اختیار در تکلیف منافات ندارد همانگونه که با ظهورمعجزات منافات ندارد، زیرا در هیچ کدام سلب اختیار نگردیده موجب الجانمی گردد.
برخی رجعت را تاویل برده، می گویند: مقصود از آن، بازگشت دولت حق، و حاکم شدن دین خدا بر خلق است، نه رجعت اشخاص پس از مرگ.
ایـن گروه از شیعه از این رو دست به چنین تاویلی زده اند که نتوانسته اند در مقابل انکار منکرین دلیل قاطع اقامه کنند، و شبهات آنان را در زمینه ممتنع جلوه دادن رجعت جواب گویند.
بـایـد گـفت: رجعت تنها با روایات که جنبه اخبار آحاد دارد ثابت نگردیده، بلکه باپشتوانه اجماع طائفه، این امر به اثبات رسیده است.
چنین امری، با این صراحت، قابل تاویل نیست. [4]  عـلامه معاصر شیخ محمدحسین کاشف الغطا (متوفای 1373 ه.ق) در رد کسانی که مساله رجعت را از ارکان مذهب تشیع شمرده و بر آنان طعنه زده اند،می گوید: عـقـیـده بـه رجعت، لازمه مذهب تشیع نیست، انکار آن زیانی ندارد، گرچه این مساله برای آنان روشـن و بـدیـهـی است، ولی ملازمه ای میان تشیع و عقیده به رجعت وجودندارد... و این مساله هـمـانـنـد برخی از اخبار غیبی مشهور است که پیش از قیام قیامت صورت می گیرد، مانند فرود آمدن حضرت مسیح (ع)، و ظهور دجال، و خروج سفیانی، و نظائر آن که درباره نشانه های قیامت گفته اند.
این گونه امور، ربطی به اساس تدین ندارد، و از ریشه های اسلام به شمار نمی رود،انکار آن موجب خروج از دین نمی گردد، و نیز اعتراف به آن، صرفا موجب دخول در دین نمی باشد.
آیـا کـسـانی که بدین سبب بر شیعه طعن می زنند، می دانند رجعت چیست.
چه امتناعی دارد که خـداوند گروهی را پس از مرگ زنده گرداند، با آنکه چنین پیشامدهایی در زمانهای گذشته به وقوع پیوسته، و قرآن کریم از آنها یاد کرده است.
آیـا داسـتان حضرت حزقیل و زنده شدن کسانی را که از خانه هایشان بیرون رفتند و ازترس مرگ فرار کردند و دچار مرگ شدند نشنیده اند.
آیـا آیـه کـریمه: ویوم نحشر من کل امه فوجا را نخوانده اند، با آنکه در روز رستاخیزبزرگ تمامی گروهها و ملتها محشور می گردند... آری، مـسـالـه رجـعـت را، وسـیـلـه ای برای طعنه زدن به شیعه، قرار دادن، شیوه دشمنان بوده است. [5]  دلائل و شواهد قرآنی 1 - آیه رجعت در سوره نمل، آیه 83 می خوانیم: ویوم نحشر من کل امه فوجا ممن یکذب بیاتنا روزی خـواهد آمد تا از هر گروهی دسته ای را برمی انگیزیم، از کسانی که آیات ما رامورد تکذیب قرار می دهند.
ایـن آیـه صـراحـت دارد کـه تـنـها دسته هایی از ستمکاران برانگیخته می گردند، وهمانگونه که گفتیم این آیه نمی تواند در مورد حشر روز قیامت باشد، چون درباره قیامت می خوانیم: ویوم نسیر الجبال وتری الارض بارزه.
وحشرناهم فلم نغادر منهم احدا.
وعرضواعلی ربک صفا لقد جئتمونا کما خلقناکم اول مره بل زعمتم ان لن نجعل لکم موعدا(الکهف، 18: 45 و 46).
روزی کـه کـوهـهـا بـه حرکت درآمده، و زمین رو شده است، و همه را برانگیختیم پس کسی را فـروگـذار نـنمودیم.
همه آنها در یک ردیف بر خداوند عرضه شده، به آنهاگفته می شود: اکنون هـمـگـی نـزد مـا آمـدیـد، هـمـانگونه که روز نخست شما را آفریدیم.
آری گمان داشتید چنین وعده گاهی نخواهید داشت.
و در آیه دیگر می خوانیم: ویـوم یـنـفخ فی الصور ففزع من فی السماوات ومن فی الارض الا من شا اللّه.
وکل اتوه داخرین (النمل، 27: 87) روزی که در صور دمیده می شود، تمامی کسانی که در آسمان و زمین هستند دروحشت و هراس فـرو مـی رونـد، مـگـر کـسانی که خدا خواسته مورد عنایت خاص اوباشند.
پس همگی در پیشگاه حضرت حق با فروتنی حضور دارند.
علامه طبرسی در ذیل آیه رجعت چنین می گوید: آن دسـتـه از امـامـیه که به رجعت عقیده دارند، به این آیه تمسک جسته، می گویند:من برای تـبعیض است، و بر آن دلالت دارد که برخی از ستمکاران برانگیخته می شوند.
.. و بر این امر روایات بـسـیـاری از ائمـه اهـل بـیـت (ع) وارد شده است که پس از ظهور حضرت مهدی (عج)، خداوند گروههایی از تبهکاران را زنده می کند تاعقوبت اعمال خویش را در همین جهان بچشند، و دچار خفت و خواری گردند،مومنین را بر آنان چیره سازد تا انتقام خود را بستانند... ولـی گـروهی از امامیه، این روایات را تاویل برده، می گویند: مقصود از رجعت،بازگشت دولت حق است به صاحبان اصلی خود، که همان ظهور حضرت مهدی (عج) است. آنـهـا مـی گـویند: رجعت اشخاص، با حکمت تکلف که همان آزمایش از روی اختیاراست منافات دارد، زیـرا رجـعـت مـوجب جبر و الجا در تکلیف است. اما چنین نیست، زیرا جبر و الجائی در کار نبوده و هرگونه اختیار در پذیرش و انجام دادن اعمال اختیاری باقی و پابرجاست، چون صرفا ارائه دلائل و آیات الهی، همانندمعجزات انبیا، مایه جبر و اکراه و سلب اختیار نمی گردد. [6]  اما کسانی که دلالت این آیه را بر رجعت نپذیرفته اند می گویند: مـقـصود از این دسته ها، همان پیشتازان گروه های کفر ونفاق هستند که به عنوان سردمداران و مـسوولان مردم خویش، جوابگو خواهند بود، لذا آنان را جدا برمی انگیزند تا موضع خود را در میان ملتهای خویش روشن سازند. علامه طبرسی گوید: کسانی که آیه را مربوط به قیامت می دانند، می گویند: منظور آن است که دسته ای از روسا و پیشوایان گروه کافران، در قیامت برانگیخته و گردآورده می گردند، تا حجت، بر آنان تمام گردد. [7]  فخر رازی می گوید: این آیه مربوط به اموری است که پس از قیام قیامت انجام می گیرد. [8]  آلوسی می گوید: مراد از این حشر که نسبت به دسته هایی جدا انجام می گیرد حشرمجددی است کـه برای سرزنش کردن آنان، و عقوبت نمودن آنان انجام می گیرد، وپس از حشر اکبر، که شامل تمامی خلق است، انجام می گیرد. [9]  ولـی آنـچـه از سـیـاق آیـات بـه دست می آید، آن است که این حشر اصغر پیش از حشراکبر انجام مـی گـیـرد، و در ذیل همین آیه، در مورد قیام قیامت گوید: ویوم ینفخ فی الصور ففزع من فی الـسـماوات ومن فی الارض (النمل، 27: 87) و اگر ترتیب نزول در آن رعایت شده باشد، نمودار آن است که حادثه رجعت دسته های مورد بحث پیش از نفخ صور انجام می گیرد. 2 - دو بار امامه و احیا در سوره مومن آیه 11 می خوانیم: قالوا ربنا امتنا اثنتین و احییتنا اثنتین، فاعترفنا بذنوبنا فهل الی خروج من سبیل. در روز واپـسین کافران گویند: خداوندا، دو بار ما را میراندی و دو بار زنده نمودی،پس اینک به گناهان خویش گردن نهادیم، آیا برای بیرون شدن از این گرفتاری راه چاره ای هست. در ایـن آیه، از دو بار میراندن سخن رفته، که هر میراندن، حیات سابقی را می رساند،همانگونه که دوبار زنده نمودن، مرگ پیشین را حکایت دارد. مـیـرانـدن نـخست، پس از حیات دنیوی، و مرگ دوم، پس از حیات در رجعت است،چنانکه احیا نخست، در رجعت، و احیا دوم در روز واپسین است. بـرخـی اماته اولی را همان حالت نطفه بودن دانسته اند، و اماته دوم را مرگ پس ازحیات دنیوی و حیات دوم را حیات اخروی. برخی دیگر حیات دوم را در قبردانسته اند که افراد برای پرسش زنده می شوند. و دلیل بر اینکه حالت نطفه را حالت موت فرض کرده اند، آیه 28 سوره بقره است که می فرماید: کیف تکفرون باللّه وکنتم امواتا فاحیاکم... که مقصود حالت پیش از دمیدن روح است. ولـی ایـن گفتار درست نیست، زیرا حالت پیش از دمیدن روح را، موات گویند، نه اماته بدین سـبـب که وصف موات، با هرگونه حالت فقد حیات موافق است، ولی اماته در صورتی است که از چیزی سلب حیات شده باشد. عـلاوه بـر این، بر فرض مزبور، باید بر انسان سه بار موت و حیات گذشته باشد، نه دوبار: موت به معنای فقد حیات پیش از دمیدن روح، موت پس از حیات دنیوی وموت پس از حیات برزخی. از ایـن گذشته اساسا تکرار موت و حیات، برای همه کس نیست. بازگشت در رجعت و نیز حیات برزخی در قبر و به طور مطلق پیش از روز رستاخیز برای همه کس نیست، بلکه صرفا برای کسانی است که دارای ایمان محض یا کفر محض بوده اند. بـیـشـتر مردم پس از حیات دنیوی، می میرند و برای روز رستاخیز زنده می شوند که آیه 28 سوره بقره بدان اشارت دارد: کیف تکفرون باللّه وکنتم امواتا فاحیاکم ثم یمیتکم ثم یحییکم ثم الیه ترجعون... شـما، مرده و فاقد حیات بودید، پس به شما حیات بخشید، سپس شما رامی میراند و دوباره برای روز محشر زنده می سازد. مومنان در بهشت نیز می گویند: افما نحن بمیتین الا موتتنا الاولی (الصافات، 37: 58 و 59) مگر نیست که ما دیگر نخواهیم مرد، جز یک مردن نخستین که بر ما گذشت. 3 - زنده شدن اصحاب کهف یکی از دلائل صحت و امکان رجعت در این امت، زنده شدن اصحاب کهف است که در سوره کهف به آن تصریح شده: وتحسبهم ایقاظا وهم رقود... وکذلک بعثناهم لیتسالوا بینهم (الکهف، 18: 18 و19) گمان می بری که آنان بیدارند، در حالی که آنان آرمیده اند... این چنین آنان رابرانگیختم تا میان خود گفتگو کنند. وکذلک اعثرنا علیهم لیعلموا ان وعداللّه حق وان الساعه لاریب فیها (الکهف، 18: 21) این چنین، دیگران را بر آنان دلالت نمودیم، تا بدانند وعده خداوند، درباره رستاخیز، حق است، و هنگامه قیامت هر آینه آمدنی است و جای شک در آن نیست. ولبثوا فی کهفهم ثلاث مائه سنین وازدادوا تسعا (الکهف، 18: 25). آنان در غارشان سیصد سال درنگ نمودند، و نه سال بر آن افزودند. و این بدان جهت است که سیصد سال قمری که متداول اعراب است، از سیصدسال شمسی نه سال کسر دارد، و چون آنان سیصد سال شمسی آرمیده بودند، لازم آمد که بر سال عربی افزوده گردد تا حساب درست آید. 4 - داستان عزیز او کـالـذی مر علی قریه وهی خاویه علی عروشها. قال انی یحی هذه اللّه بعد موتها.فاماته اللّه مائه عـام ثم بعثه. قال کم لبثت. قال لبثت یوما او بعض یوم. قال بل لبثت مائه عام. فانظر الی طعامک و شـرابـک لـم یـتـسنه. وانظر الی حمارک. ولنجعلک آیه للناس. وانظر الی العظام کیف ننشزها ثم نکسوها لحما. فلما تبین له قال اعلم ان اللّه علی کل شی قدیر (البقره، 2: 259) یا همانند کسی که از کنار یک روستای ویران شده عبور کرد، در حالی که سقفهای آن فروریخته بـود، و مـردم آن مرده و استخوانها پوسیده و پراکنده شده بود، با خودگفت: چگونه خدا، اینها را پـس از مـرگ زنـده مـی کند. در این هنگام، خدا او را یکصدسال میراند، سپس برانگیخت، و به او گـفت: (نوایی شنید) چه قدر درنگ کردی.گفت: یک روز یا پاره ای از روز، به او گفت: نه بلکه یـکصد سال درنگ کردی. پس نگاه کن به خوردنی و آشامیدنی خود که همراه داشتی، هیچ گونه فرسودگی در آن رخ نداده، ولی به الاغ خود نگاه کن که چگونه فرسوده و از هم گسیخته شده... که ماتو را - زنده شدن تو پس از یکصد سال مردن را - نشانه ای برای مردم قرار دهیم (ازتو شنیده باور کنند که زنده شدن مردگان حق است) اکنون به استخوانهای پوسیده واز هم گسیخته الاغ خـود نـگـاه کـن، تا چگونه آنها را فرآورده استوار می سازیم، سپس گوشت بر آن می پوشانیم. پس هـنـگامی که این حقایق بر او آشکار گردید، گفت: هرآینه می دانم خداوند بر همه کاری توانایی دارد. 5 - هفتاد هزار خانوار فراری از طاعون یکی دیگر از دلایل صحبت و امکان رجعت در این امت، داستان هفتاد هزار خانوارفراری از طاعون است که دچار مرگ ناگهانی شدند، و سپس با دعای پیغمبری -می گویند: حزقیل، سومین وصی حضرت موسی بوده - زنده شدند. در این باره چنین می خوانیم: الـم تـر الی الذین خرجو من دیارهم وهم الوف حذر الموت. فقال لهم اللّه موتوا ثم احیاهم. ان اللّه لذو فضل علی الناس ولکن اکثر الناس لا یشکرون (البقره، 2 :243). آیا ندیده ای - یعنی ندانسته ای - گروهی را که از ترس مرگ از خانه های خود بیرون شدند - و به بـهـانه بیماری طاعون از شرکت در جنگ و جهاد خودداری نمودند -خداوند فرمان مرگ آنان را صـادر نـمـود، سـپـس - بر اثر دعای پیغمبری عظیم الشان -آنان را زنده نمود. خداوند نسبت به بندگان خود بخشاینده است گرچه بیشتر مردم سپاس نمی دارند. گـویـنـد: اینان هفتاد هزار خانوار بودند که از ترس مرگ، بیماری طاعون را بهانه قراردادند، در جهاد شرکت نجستند، و از خانه هایشان بیرون شدند. آنگاه در راه، مرگ همگی فرارسید. و بر دست سومین وصی حضرت موسی (ع) زنده شدند، و اینان گروهی از بنی اسرائیل بودند. [10]  6 - ماجرای هفتاد نفری اصحاب موسی (ع) موسی (ع)، هفتاد نفر از قوم خود را انتخاب نمود و با خود به کوه طور برد، و آنان درخواست رویت نـمودند، که صاعقه آنان را در ربود، سپس با درخواست حضرت موسی (ع) زنده گردیدند تا شکر خدای را به جا آورند. واذ قـلتم یا موسی لن نومن لک حتی نری اللّه جهره فاخذتکم الصاعقه وانتم تنظرون. ثم بعثناکم من بعد موتکم لعلکم تشکرون (البقره، 2: 56) یاد بیاورید هنگامی را که به موسی گفتید: ایمان نمی آوریم، تا خدا را بالعیان ببینیم... پس صاعقه شـمـا را فراگرفت، در حالی که نظاره می کردید - در مقابل این عقوبت کاری نمیتوانستید انجام دهید - آنگاه شما را پس از مرگتان برانگیختیم باشد تا سپاسگزار باشید. عـلامـه طبرسی می گوید: گروهی از امامیه به این آیه تمسک جسته و رجعت را در این امت روا دانسته اند. [11]  سپس در این زمینه به برخی اشکالات درباره رجعت اشاره دارد، که آنها را در جای خود می آوریم. 7 - داستان زنده شدن قتیل اسرائیلی کـشـتـه ای در مـیـان بـنی اسرائیل یافت شد که کشنده او شناخته نبود، و هر کس گناه آن را به گردن دیگری می افکند. دستور رسید، تا گاوی را سر ببرند، و بیخ دم او را به کشته بزنند تا زنده شود، و خود، قاتل خویش را رسوا سازد. واذا قـتلتم نفسا فاداراتم فیها، واللّه مخرج ما کنتم تکتمون. فقلنا اضربوه ببعضها،کذلک یحی اللّه الموتی ویریکم آیاته لعلکم تعقلون (البقره، 2: 72 و 73). بـه یـاد آورید هنگامی که فردی را کشتید و گناه کشتن او را به گردن یکدیگرمی افکندید، ولی خداوند آنچه را پنهان می ساختید آشکار می سازد. پس فرمان دادیم (تا گاوی را کشته) و قسمتی از آن را (کـه همان بیخ دم او باشد) به کشته بزنیدتا (با اذن خدا) زنده گردد. این چنین است که خداوند مردگان را زنده می کند، ودلائل خود را برای شما آشکار می سازد، باشد تا اندیشه کنید. 8 - بازگشت مسیح (ع) یـکـی از دلائل بـر صحت و امکان بازگشت به این جهان پیش از قیامت، بازگشت حضرت مسیح (ع) است که پس از رفتن از این جهان به جهان دیگر، بازمی گردد و باحضرت مهدی (عج)، بیعت کرده، در نماز به او اقتدا می نماید، و تمامی اهل کتاب به او ایمان آورده از او پیروی می کنند: وان من اهل الکتاب الا لیومنن به قبل موته، ویوم القیامه یکون علیهم شهیدا(النسا، 4: 159). تـمامی اهل کتاب - یهود و نصاری - پیش از مرگش به او ایمان می آورند... و در روزرستاخیز بر آنان گواه خواهد بود. بـازگشت حضرت مسیح (ع) رجعتی است که پیش از روز قیامت انجام می گیرد، وشاهد صدقی است بر صحت مدعای شیعه بر امکان رجعت. در ایـن زمـیـنـه، عـلی بن ابراهیم قمی از شهر بن حوشب [12]  روایتی آورده گوید:حجاج بن یوسف ثقفی به من گفت: آیه ای در قرآن است که مرا بیچاره کرده، گفتم:کدام آیه. گفت: وان اهـل الـکـتـاب الا لـیومنن به قبل موته با ایمان گمان که ضمیرقبل موته به من اهل الکتاب بـازمی گردد، گفت: به خدا قسم که من دستور کشتن یهودی و نصرانی را می دهم، و چشم به او مـی دوزم تـا ببینم لب حرکت می دهد،ولی هرگز، بلکه بی حرکت می ماند، بدو گفتم: نه چنین نـیـسـت کـه گـمان برده ای.گفت: پس چگونه است. گفتم: عیسی (ع) پیش از قیام قیامت از آسـمـان فـرودمـی آیـد، آنـگـاه هـمه ملتهای یهود و نصاری و غیره به او ایمان می آورند، پیش از آنکه عیسی (ع) بمیرد، و در نماز به حضرت مهدی (عج) اقتدا می کند. گـفت: این را از کجا آوردی. گفتم: از امام محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب (ع). آنگاه گفت: جئت بها واللّه من عین صافیه آن را از چشمه زلالی دریافت کرده ای. نمونه هایی از روایات رجعت عـلامه مجلسی، پس از عرضه روایات رجعت می گوید: برای کسانی که به گفتار ائمه اطهار (ع) ایمان دارند، جای شک و تردید باقی نمی ماند که مساله رجعت، حق است، زیرا روایت وارده در این بـاب از ائمه اطهار (ع) در حد تواتر است، و نزدیک به دویست روایت وارد شده است که در این امر صـراحت دارند و این روایات راچهل و اندی از بزرگان علما و محدثین عالیقدر در بیش از پنجاه کـتـاب مـعـتـبـر روایـت کرده اند. آنگاه یک به یک نام این بزرگان را برمی شمرد، امثال صدوق، کـلـیـنـی،طـوسی، علم الهدی، نجاشی، کشی، عیاشی، قمی، مفید، کراجکی، نعماتی، صفار،ابن قـولـویه، ابن طاووس، طبرسی، ابن شهرآشوب و راوندی سپس از کتابهایی که درخصوص مساله رجعت نگاشته شده یاد می کند. اکنون نمونه هایی از این روایات را در اینجا می آوریم: 1 - از امـام صادق (ع)، درباره آیه ویوم نحشر من کل امه فوجا سوال شد، فرمود:مردم درباره آن چـه مـی گـویند. گفتند: می گویند درباره قیامت است. فرمود: آیا در روزقیامت از هر گروهی دسـتـه ای برانگیخته می شوند، و بقیه وانهاده می شوند. نه،چنین نیست، این آیه مربوط به رجعت است، اما آیه قیامت آیه وحشرناهم فلم نغادر منهم احدا است. 2 - علی بن ابراهیم با سندی صحیح از امام صادق (ع)، روایت می کند که فرمود: ولا یرجع الا من محض الایمان محضا او محض الکفر محضا بازنمی گردد جز کسانی که خالصا ایمان آورده یا کفر ورزیده اند. 3 - آن حضرت درباره آیه ربنا امتنا اثنتین واحییتنا اثنتین فرمود: ذلک فی الرجعه. 4 - و نیز فرمود: لیس منا من لم یومن بکرتنا از ما نیست کسی که به بازگشت ما ایمان ندارد. 5 - خـلـیفه مامون عباسی، از امام علی بن موسی الرضا (ع)، پرسید: درباره رجعت چه می گویی. فرمود: رجـعـت حـق اسـت، در امتهای گذشته بوده، و قرآن از آن یاد کرده. پیغمبر اکرم (ص)فرموده: هـرآنـچـه در امـتهای پیشین واقع شده نظیر آن در این امت نیز واقع می شود.نیز فرموده: هنگام ظهور مهدی (عج)، عیسی (ع) از آسمان فرود می آید و به وی اقتدا می کند. بـاز فـرمـوده: اسـلام غـریب بود، و به غربت بازمی گردد، خوشا باد غریبان را.پرسیدند: آنگاه چه می شود. فرمود: حق به اهلش بازمی گردد. 6 - در بسیاری از زیارات، به مساله رجعت اشاره شده، از جمله زیارت جامعه،آنجا که می گوید: وجـعـلـنـی مـمـن یقتص آثارکم. ویسلک سبلکم. ویهتدی بهداکم. ویحشر فی زمرتکم.ویکر فی رجعتکم. ویملک فی دولتکم. ویشرف فی عافیتکم. ویمکن فی ایامکم. وتقر عینه غدا برویتکم. خداوند مرا از کسانی قرار دهد که پیرو آثار شما هستند، و در راه شما قدم برمی دارند، و به هدایت شما هدایت می شوند و در گروه شما محشور می شوند ودر رجعت شما بازمی گردند... و در دولت شـمـا بـه دولت می رسند و در سلامت وعافیت شما مشرف می گردند و در روزگار شما توانمند می گردند و فردا چشمانتان بادیدن شما روشن می شود. عـلامـه طـبـرسی - در ذیل ثم بعثناکم من بعد موتکم لعلکم تشکرون (البقره، 2:56) در مورد احیای هفتاد نفر از قوم موسی (ع) شبهاتی را از منکرین رجعت مطرح کرده و پاسخ داده است: 1 - زنـدگی در این جهان، همراه با تکلیف است، که لازمه آن، دارا بودن اختیاراست، تا هر مکلفی بـا اراده و اخـتـیـار خود، فرمانبردار باشد یا سرپیچی کند، نباید اورا تحت شرایطی قرار دهند که ناچار به قبول حق گردد. از سویی وقتی مرگ کسی فرامی رسد، حقایق برای او مکشوف می شود، و خـود را در مـقـابل امر واقع می بیند،به ناچار حقیقت را می پذیرد، اما با بازگشتن به این جهان، جـای انکار برای او باقی نمی ماند، زیرا پس از تجلی حقایق و آشکار شدن واقعیات، جای رد و انکار نخواهدبود. وجـات سـکـره الـموت بالحق ذلک ما کنت منه تحید... لقد کنت فی غفله من هذافکشفنا عنک غطاک فبصرک الیوم حدید (ق، 50: 19-22) و سـرانجام، بی هوشی مرگ، حق را برای تو آشکار ساخت و این حقیقت آشکار،همان بود که از آن رویگردان بودی... تو در حالت بی خبری وقت می گذراندی،اکنون پرده از جلوی روی تو برداشته گردید، و چشمان تو کاملا تیزبین می باشد. علامه طبرسی در جواب این شبهه می گوید: حالت مرگ برای این گونه افراد حالت بی خبری و بیهوشی است، مانند کسی که خواب رفته باشد، چـیـزی از حـقـایـق آن جـهـان بـر او آشـکـار نـگـشـتـه، دوبـاره بـه همان حالت پیش از مرگ برمی گردند. اسـاسـا سکرات موت چیزی را برای اینگونه افراد روشن نمی کند. بلکه با مردن درحالت بی خبری فرو می روند، و اما ذیل آیه سوره ق مربوط به روز قیامت است. علامه طبرسی در جای دیگر، ذیل آیه (ویوم نحشر من کل امه فوجا...می گوید: رجـعـت هیچ گونه منافاتی با صحت تکلیف ندارد، زیرا در رجعت چیزی که موجب الجا و جبر در قـبـول حـق باشد وجود ندارد، و هرگز چیزی وجود ندارد که مکلف رابر فعل واجب یا ترک حرام وادار کـنـد، زیـرا جـز ایـن نیست که برخی آیات و حقایق الهی بر او مکشوف افتاده، ولی مکشوف افـتـادن حـقـایـق، از وی سـلب اختیار نکرده واو همچنان بر قدرت اعمال اراده و اختیار خویش توانمند است. ایـنـگـونه کشف حقایق - از جمله در رجعت - بسان دیگر حقایقی است که بر دست انبیا به عنوان مـعـجـزات آشـکار می گردد، هرگز مایه جبر در تکلیف نمی گردد، وهمچنان قدرت اختیار در قبول حق و رد آن، برای مکلف باقی است. بـه عـلاوه، حـقـایـقی که در رجعت برای افراد روشن می شود، بیش از حقایقی نیست که در روز رسـتـاخـیـز بـزرگ بـرای افـراد آشـکـار مـی گردد. در آنجا خداوند خبر داده که اگرکافران را بـازگـردانیم، باز هم بر سر کفر خویش هستند و هرگز سر تسلیم فرودنمی آورند. در سوره انعام آیه 27 و 28 می خوانیم: ولو تری اذ وقفوا علی النار فقالوا یا لیتنا نرد ولا نکذب بیات ربنا ونکون من المومنین. بل بدالهم ما کانوا یخفون من قبل ولو ردو العادوا لما نهوا عنه و انهم لکاذبون. کـاش مـی دیدی هنگامی که اینان در برابر آتش دوزخ قرار می گیرند، می گویند: کاش بار دیگر بازگردانده می شدیم و آیات پروردگارمان را تکذیب نمی کردیم، و از زمره مومنان می بودیم. آری ایـنـان آنـچـه را پنهان داشته بودند امروز آشکار ساختند و اگربازگردند باز هم به همان اعمال پیشین خود که از آن نهی شده بودند بازمی گردند،اینان دروغگویانند. در سـوره مـومـنون، آیات 99 و 100 درباره کسانی که مرگ را با چشم دیده اند وآرزوی بازگشت می کنند، می خوانیم: حـتـی اذا جا احدهم الموت قال رب ارجعون لعی اعمل صالحا فیما ترکت. کلاآنهاکلمه هو قائلها ومن ورائهم برزخ الی یوم یبعثون. تـا زمـانـی کـه یـکـی از آنـان را مرگ فرارسد، گوید: پروردگارا مرا بازگردان، باشد تا آنچه را فروگذار کرده ام کار نیک انجام دهم، ولی چنین نیست، این سخنی است که او برزبان می راند، (و اگـر بـازگـردد کـارش هـمـچون گذشته است) و پشت سر آنان جهان میانه ای است (برزخ) تا هنگامه قیامت. پس آنچنان نیست که مخالفان رجعت گمان برده اند که کافران مورد نظر با آشکارشدن حقایق از نابکاری خود پشیمان شوند و سر به راه گردند، لذا جبر و الجائی نیزدر کار نخواهد بود. 2 - شـبـهـه دوم این است که: رجعت، چون یکی از آیات و دلائل صحت نبوت است، بایستی مانند دیگر معجزات، در زمان حیات پیغمبر (ص) رخ دهد. ولـی ضـرورت چنین ملازمه ای روشن نیست، و دلائل بر صحت نبوت، هرگاه که ضرورت ایجاب کند انجام می گیرد، خواه به دست پیغمبر واقع شود یا به دست اوصیای او. 3 - ابوالقاسم گفته: اعلام به رجعت درست نیست، زیرا مایه اغرا به جهل می گردد، و کسانی را وامی دارد که دست به گناه بزنند و توبه از آن را به بازگشت خودموکول کنند. ولی باید دانست که رجعت همگانی نیست، برخی از مومنان و منافقان بازمی گردند.و این مایه اغرا به جهل برای بیشتر مردم نمی گردد، زیرا هیچ کس به خود گمان بازگشت نمی دهد، یا آنکه به طور حتم، یقین به بازگشت خود ندارد و همین که نمی داند بازمی گردد یا نه، در بازداشتن وی از معاصی کفایت می کند، زیرا با این وصف نمی تواند توبه خود را به تاخیر بیاندازد. در فـهرست نجاشی حکایتی از مومن الطاق آورده، که یکی از مخالفین به وی گفت:آیا به رجعت عـقـیـده مـنـدی. گفت: آری. بدو گفت: پانصد دینار به من وام ده و دربازگشت، آن را بستان. مـومـن الـطـاق گفت: ضامنی بیاور تا ضمانت کند تو در آن حال به صورت یک انسان بازگشت کنی، تا بتوانم وام خود را از تو بستانم. شاید به صورت بوزینه بازگشت کنی.

icon
برچسب ها:اندیشه شیعی،
[ نویسنده : حسین غلامی (مدیر) در دوشنبه 4 مهر 1390 و ساعت 12:08 ب.ظ مرتبط با | لینک | نظرات ]


نمایش نظرات 1 تا 30

iconامار سایت

جهت تبادل لینک اول لینک مارو گذاشته سپس مارا خبر کنید تا لینکتان ثبت شود در غیر این صورت لینک شما ثبت نمی شود ( لطفا کسانی که لینک مارا نگذاشتن تقاضا


iconآمار بازدیدها:
امروز: 1
دیروز: 1
این ماه:
ماه قبل:
مجموع:
آخرین بازدید:

اطلاعات سایت
آخرین بروز رسانی:
کل مطالب :

icon مدیر سایت:

حسین غلامی (مدیر)

iconنظرسنجی







iconلینکستان

سایت موبایل فارسی
دانلود با سرعت بالا
سایت رسمی روضه العباس علیه السلام
مسلمین
مذهبی فرهنگی
منتظران حجت
افتاب پنهان
حضرت مهدی
کربلایی نریمان پناهی
بابی انت و امی یا زهرا
وقایع شگفت
شلمچه
انتظارحجت
پوسترامام حسین
تفریح و دانلود و آموزش
مثل خدا

همه لینکهاا

iconلینکدونی

مطالب در مورد حضرت مهدی (عج )
بیش از هزاران در مورد حضرت مهدی (عج )
متن كامل مصاحبه عبدالرضا هلالی با روزنامه تلاش
سبک های حاج حسین سیب سرخی
دانلود مداحی
دوره امامت، چگونه آغاز شد؟
میزگرد و مصاحبه با حسن صدیقین و محمود مطهری نیا
ویژگیهای حکومت او
قیام حضرت مهدی و حکومت واحد جهانی
پوستر های مذهبی
داستانهایی از جبهه
پوسترامام حسین
سبکهای سینه زنی حاج محمود کریمی
سبکهای سینه زنی حاج سعید حدادیان
سبکهای سینه زنی حمید علیمی
سخنرانی آیت الله مصباح یزدی
سبکهای سینه زنی سلحشور و میرداماد
سبکهای سینه زنی اهنگران
دانلود مداحی
پوسترحرم امام حسین

آرشیو لینکدونیی